Aferin desinler

Ne hikmettir ki insan hep beğenilmeyi,etraftan takdir görmeyi, aferin almayı bekler de Allah rızası için bir iş yapmayı pek beceremez.Hatta Allah rızası için yapılan şeylerin bir çoğunda bile menfaat ve gösteriş sezilir.Yardım ve iyilikleri bilhassa ibadeti ihlaslı,samimi,riya ve gösterişten uzak yapmak makbüldür.İyilik ve ibadet bir ticaret değil ki hemen karşılık alasın.Onun için”iyilik yap denize at balık bilmezse Halik bilir”demişler.Ve de”iki şeyi unut iki şeyi unutma;yaptığın iyiliği ve sana yapılan kötülüğü unut,sana yapılan iyiliği ve günahlarını unutma”denmiştir.Şimdi böyle bir hali yaşamış bir kimsenin ibretlik haline bir bakalım.

Vaktiyle mescidin birinde bir adam konuklamıştı. Din yolunda gayreti kendisine azık edinmişti. O aşık adam, bir gece sabaha kadar namazdan başka bir şeyle meşgul olmamak niyetiyle mescide gitmişti. Fakat gece olup etraf kararınca bir ses duyuldu. Namaz kılan adam,kemal sahibi birinin mescide geldiğini sandı. Gönlünden, ''Böyle bir insan böyle bir vakitte mescide ancak ibadet etmek için gelir. İyi oldu. Böylece kamil bir adam namazımı görüp, ibadetimi duyacak!'' diye geçirdi. Bütün gece sabaha kadar ibadette bulundu, bir an bile ibadeti bırakmadı. Bir hayli dua etti,ağlayıp inledi. Kah tövbe etti, kah istiğfar.... Müstehap ve sünnetleri yerine getirdi. Kendisini adam akıllı iyi gösterdi. Tan yeri ışıyıp etraf ağarınca mescid aydınlandı. Adam bir de baktı ki, mescidin köşesinde bir köpek yatmış uyuyor. Bu dertle canı yandı,üzüldü, kanı kurudu... Gözyaşları yağmur gibi kirpiklerinden damlamaya başladı... Gönlü utanç ateşiyle öyle bir yandı ki; içinden çıkan ahlarla dili de yandı, damağı da.... Ve kendi kendine dedi ki: ''A edepsiz! ALLAH seni bu gece şu köpekle terbiye etti. Bütün gece şu köpek için ibadette bulundun. Ne olurdu, bir gecelik de ALLAH için uyanık kalsaydın. Senin, bir gece bile ALLAH için riyasızca ibadet ettiğini görmedim”

Allah rızası için bir şeyler yapabilmek hakikaten zordur.Ancak arif olan Allahın sevgili kulları bunu başarabilmişlerdir.Bizler ibadetler,iyilikler karşısında ya sevap ya cennet,ya da huri gılmanlar beklerken o ulu kişiler ”Ya rab! Onları isteyene ver bana seni gerek”demişlerdir.  Yüce Mevla da bizlere halis, riyasız, rızasına uygun davranmayı nasip eylesin. Amin.