Cebrail'in (a.s) yeryüzüne dehşetle indiği anlar

Peygamber Efendimiz (s.a.v) Cebrail’e (a.s) sordu: “Ey Cebrail, hiç 7 kat semadan yeryüzüne korku ve dehşet içinde hızlıca indiğin oldu mu?"

Cebrail (a.s): “Evet ya Resulullah (s.a.v) 3 kere yeryüzüne korku ve dehşetle indiğim oldu.”

Bunun üzerine Peygamber Efendimiz (s.a.v) sordu: “Nasıl oldu anlatır mısın ya Cebrail? (a.s)” “1. si” dedi Cebrail, (a.s) “Hz. İbrahim (a.s) ateşe atılırken Allah (c.c) bana dedi ki; ‘Sor bakalım İbrahim’in (a.s) bizden bir dileği var mıdır?’ O sırada, Hz. İbrahim (a.s) ateşe atılmış şekilde havada ilerliyordu. Hemen süratle indim yeryüzüne ve Hz. İbrahim’e (a.s) sordum, ‘Ey İbrahim (a.s) var mıdır Rabbinden istediğin bir şey.’ İbrahim Peygamber cevapladı: ‘Çekil, çekil Rabbim’den geldiyse başım üstüne. Bunun üzerine yaradan emretti ateşe serin ol, yere de yumuşak ol’ dedi.”

Peygamber Efendimiz, “Ya 2.si” diye sordu Cebrail’e. (a.s)

Cebrail (a.s); “Yine İbrahim (a.s) oğlu İsmail’e (a.s) kurban ediyordu, bıçağın keskin yerini değil de sırt tarafını İsmail’in boğazına sürtüyordu. Kesmek için tam farkına vardı ve bıçağı ters çevirip İsmail’in boğazına değdireceği sıra Rabbim emretti.

‘Yetiş ya Cebrail, al şu iki koçu İbrahim (a.s) bunları kurban etsin’ dedi. ‘İşte o sırada çok korktum yetişemeyeceğim diye ama şükürler olsun yetiştim’ dedi.”

Peygamberimiz (s.a.v) Cebrail’e (a.s) “Ya şu üçüncüsü” diye sordu, “Onu da anlat” dedi.

Cebrail, (a.s) “Ya Resulullah onu ne sen sor, ne de ben söyleyeyim” dedi. Peygamberimiz, (s.a.v) “Anlat ya Cebrail” deyince anlatmaya başladı.

Cebrail, (a.s) “Rabbime en yakın olduğum yerde idim, kendi mekanımda ve 7 kat semanın en tepesi denilebilir.” Sen uhut savaşındaydın.” Cebrail, (a.s) ağlamaktan anlatamaz ve Peygamberimiz devam etmesini ister.

Cebrail; “Savaş sırasında sen darbe alınca miğferinin demiri yanağına battı. Ashap yanına geldi ve sana olan terbiyesinden dir ki eliyle değil ağzıyla yanağından hafifçe çekti, çıkardı. İşte tam o sırada yanağından süzülen bir damla kan yere düştü düşecek. Alemlerin Rabbi buyurdu; ‘Yetiş Ey Cebrail, eğer Resulumun bir damla kanı yere düşerse and olsun ki yerde ve gökte hiçbir canlı bırakmam’ İşte o anda tam gücümle yeryüzüne Uhud’a yöneldim. O kadar hızla indim ki yanağından süzülen kan, tam yere damlamak üzereyken yetiştim ve kanadımın üzerine düşürdüm.”

Hamdolsun Rabbime.