İs ve Misk

İnsanoğlu menfaatçidir. Biçmeyeceği yere ekmez, almadan vermez. Eğer Allah-u Teala sevap var, Cennet var diye vaad etmeseydi ne iyilik ederdi ne de ibadet.

Kaz gelecek yerden tavuğu esirgemez,garibe zırnık koklatmazken zengine yalakalıkta üstüne yoktur. İnsanlardaki bu çirkin davranışı her firaset ehli sezer. Karşınızdakinin el, kol, kaş, göz ve mimikleri dahil tüm hareketleri menfaatperest birisi olduğunu, bir beklentisi ve çıkarı olduğunu yansıtır.

Allah rızası için yapıldığı iddia edilen bir çok şeyin perde arkasında bir menfaat ve reklam kokusu çıkar meydana. Tıpkı yalancının mumunun yatsıya kadar yanması gibi foyası çıkar bir zaman. İnsanlık namına, medeniyet adına ya da Allah adına diye iddialar da edilse eğer samimiyet ve ihlas yoksa riyakarlık adeta etrafa koku yayar. Üzeri çer çöple kapatılmış pisliğin iğrenç görüntüsünün tezahürü gibi sırtarır.

Bu meseleyi bakınız Hz. Mevlana nasıl özetlemiş; ”Bazı insanlar vardır ki selam verirler ve selamlarından is kokusu gelir. Bazıları da vardır ki selam verirler ve onların selamından misk kokusu gelir.”