Üç çizgimiz

   Çizgi bir nokta ile başlar. Bir çok noktanın yan yana birleşmesi ile de çizgi oluşur.Aynen çok sık aralıkla devam eden elektrik akımının lambada sürekli yanan bir ışık gözükmesi gibi.Çizgi bazen bir çok şeye sembol olur.”Devletin kırmızı çizgileri”,”benim hayat çizgim(tarzım)”,”çizgiyi aşmak”,”çizgide durmak”,”yol çizmek”,”altını çizmek(önemsemek)”,”üstünü çizmek(gözden çıkarmak)”,”karizmayı çizdirmek” gibi hayat tarzını ifadede çizgimiz vardır.Çizgi bazen bir nesneyle anılır.”Kağıdı çizmek”,tahtayı çizmek,resim çizmek”,”duvarı çizmek”,”ekranı çizmek”vs. İlk yazmaya başlayan çocuk çizgi ile başlıyor,otoyollardaki çizgiler hayat kurtarıyor,oyun sahasının çizgileri oyunun bir parçası oluyor.

    Marangozun kulağına sıkıştırdığı kalem mobilyayı çizerek şekil vermek için işinin bir parçası gibi.Mühendisin plan çizmesi,öğrencinin kağıdı çizmesi olmazsa olmaz bir iştir.

   Anlaşılıyor ki çizgi ; somut ve soyut bir çok meram ve iletişim ihtiyacımızın vazgeçilmez bir malzemesidir.

   Rasulullah Efendimiz de yere üç adet çizgi çizdi ve :”Şu birinci çizgi insanı temsil eder,hemen yanındaki çizgi insanın ecelini temsil eder,şu uzunca çizgi de insanın emelidir.işte insan daha emeline kavuşmadan ona daha yakın olan eceli ansızın geliverir”buyurdular.

    Evet emeli çok uzun olan,ameli azıcık olan ve eceli de hemen başının üzerinde olan insan Rasulullah efendimizin yere çizdiği çizgilerle uyarılmış , ecel ile emel arasındaki münasebetin iyi kurulması gerektiği vurgulanmıştır.Emelimiz kadar  amel çizgimizin de uzun olması ve ecel denen gerçeğe dolu dolu varmak, hayat çizgimizin insanca ve İslam’ca olması dua ve temennilerimle…