Yılancının yalanı

Yalan; yanıltma amacı güdülerek yapılan söz fiil ve davranışlardır. Yalanın zıddı doğruluktur. Yalan her toplumda çirkin bir davranış olarak görülmüş, yerilmiş, yapanlar kınanmıştır. Yalan sevilmeyen ve tavsiye edilmeyen bir tavırdır. Dinlerde haram ve günah, kanunlarda suç, gelenek ve örfte ise ayıptır.Modern söylemde ise etik olmayan kötü bir şeydir.

Peygamber Efendimiz yalancılığı “münafıklık alameti” olarak tanımlarken bir başka hadislerinde de müminde korkaklık ve cimrilik bulunsa da yalancılığın  asla bulunmaması gerektiğini ifade buyururlar.

 “Yalancının mumu yatsıya kadar yanar” diyen atalarımız ne güzel söylemişler. Yalan, gün gelir kişinin kendine de zarar verir. Hani derler ya “Yukarı mahallede bir yalan uydurmuş aşağı mahallede kendisi de inanır olmuş.” Onun misali. Ya da yalancı çobanın koyunlarını köyün dışına çıkarıp” imdat sürüme kurtlar sardı! “deyip birkaç kez herkesi kandırıp bir gün gerçekten kurtların sardığında hiç kimsenin inanmaması gibi.

Utanıp mahcup olacağımız ,günaha gireceğimiz söz ve davranışları keşke yapmasak.Gün gelir kişi yalanının esiri ve mağlubu olur.

Şimdi şu yılancının yalanına bir bakalım.

Yılan oynatarak para kazanan bir adam insanların ilgisini çekecek görülmedik bir yılan bulmaya karar verir. Bunun için dağlara çıkıp ağaç kovuklarını, mağaraları araştırıp durur. Derken bir kış gününde, bir dağın yamacında, karların içinde ölmüş bir yılan buldu. Sarı benekli bu yılan o kadar büyüktü ki görünüşü bile dehşet uyandırıyordu.

Yılancı, ”Bu ölü yılanla gösteri yapamam, ama insanları hayrete düşürmek için bundan daha iyisi olamaz” diyerek bu yılanı gösteri için çarşıya götürür. Yılanı beline ve boynuna dolamış bir halde halkın arasında geziyor ve başına toplananlara, ”Gözlerin böylesini görmediği bu ejderhayı avlamak için çok uğraştım”diyerek bir sürü yalan, palavra anlatıp duruyordu.

Yılancı,benekleri iyice parlasın diye yılanı güneşin tam karşısına yere upuzun yatırdı. Herkesin ölü zannettiği yılan gerçekte ölmemiş sadece soğuktan uyuşmuştu. Öğle güneşinin sıcağı altında ısınan yılan yavaş yavaş kendine geldi ve canlandı.

Onun hareketlendiğini görüp dehşete kapılan halk, birbirini çiğneme pahasına kaçıştı. Bu arada şaşkınlıktan donup kalan yılancı da, o ejderha dediği yılanın lokması  oldu.

İşte yalancının sonu… Yatsıyı bulmadan sönen mum…