Ağaç ve Orman

Kur’an-ı Kerimde Cennet anlatılırken “Ağaçları altından ırmaklar akan” tasviri çokça içlenir. Yaşadığımız dünya üzerinde de ağaçsız bir güzellik düşünemeyiz.

Doğduğumuzda beşiğimiz, öldüğümüzde tabutumuz olan ağaçlar en fedakar dostlarımızdır. İnsanın havasız kalıp,  ölümüne sebep olacak, karbondioksiti, oksijen gibi gizli kahramanıyla yok eden, karşılık beklemeyen ağaçlarımız. Geçimimizi sağladığımız topraklarımızı sellere karşı koruyan, göğsünü ve kökünü ölümüne toprağa bağlayıp salmayan, meyveleriyle yüzümüzü güldüren ağaçlar, kuraklığı sona erdiren, topraklarımızın yağmurla kucaklaşmasına elçilik eden ağaçlarımız. Sıcağın beynimize işlediği, artık dayanamıyorum dediğimiz zaman, altına sığındığımız, rahatladığımız, gölgesinde dinlenip soluklandığımız ağaçlarımız. Kışın dondurucu soğuklarda bizim için yanıp kül olan ağaçlarımız. Kötülük asla beklemediğimiz sağlam dostlarımız. Hepsi bu kadar mı değerli kardeşlerim. Sonbaharda ölümü, ilk baharda dirilmeyi canlandıran ağaçlarımız. Allah’ın öldükten sonra dirileceğimizi söyleyen sözlerini dünyada canlı bir “aktor” gibi yıllarca oynayan ağaçlarımız. Kur’an-ı Kerim de “Birde arzı görürsün ölmüş (kurumuş) fakat biz onun üzerine suyu indirdiğimiz zaman, harekete geçer, kabarır ve her güzel çiftten nebatlar verir “El Hac Süresi,5.ayetine” evet diyen ağaçlarımız. Acaba değeri ve kıymeti anlatılamayacak kadar büyük olan ağaçlarımızı, ormanlarımızı korumak için çaba gösteriyor muyuz? En azından yılda bir tane fidan dikiyormuyuz? Faydalarına evet derken çoğalması için çaba gösteriyor muyuz? Sevgili Peygamberimiz ne buyuruyor: “İnsanların meyvasından (gölgesinden istifade edeceği) Arabistan kirazı ve emsali bir fidanı kesen kimseyi Cenab-ı Hak tepe takla cehenneme atar.” buyuruyor. Öyleyse kestiğimiz ağaçlara dikkat edelim. Hiç ağaç kesmeyecek miyiz.? Derseniz, tabiî ki keseceğiz. Ağaçlar insanların hizmetine yaratılmıştır. Fakat gencecik bir ağacı yaşlı bir ağaç varken kesmek acı bir olaydır. Gelin değerli kardeşlerim,düşman gibi davrandığımız ağaçlarımızı, ormanlarımızı sevelim. Koruyalim. Onlar bizim darılmayan,küsmeyen en candan dostlarımızdır. Onları büyüterek dostlarımızı çoğaltalım. Sevgili Peygamberimiz hadislerinde “Kıyamet kopar görsen, elinde de bir ağaç, mümkünse dikmek için durmadan toprağı aç.”