Birlik ve beraberlik

“Bir elin nesi var, iki elin sesi var” demiş atalarımız. “ Girmeden tefrika bir millete düşman giremez, toplu vurdukça yürekler onu top sindiremez.” demiş M.Akif. “ Birlikte rahmet, ayrılıkta azap var” buyurmuş peygamberimiz. “ Allahın ipine (Kur’ana) sımsıkı sarılın, bölünüp ayrılmayın “ buyurmuş rabbimiz.

Yüce dinimiz İslam dini “Tevhit” dinidir. Yani tek Allah inancı etrafında birleşmektir. O da “Lailahe illallah muhammedür rasülüllah” dır. İslam kelime anlamı itibariyle” barış” demektir. Müslüman da huzur ve barış içinde yaşayan insan demektir. Toplumdaki huzur ve barışın  şartlarından bir tanesi de birlik ve beraberliktir. Birlik ve beraberliğin olduğu yerde kardeşlik, huzur, rahmet ve bereket vardır. Peygamberimiz Medineye göç ettiğinde Medine pek karışıktı. Medinede Evs ve Hazrec isminde iki kabile vardı. Bunlar İslam öncesi birbirleri ile yıllarca savaştılar, ama İslam geldi, kardeş oldular,  düşmanlıklara son verdiler. Mekkeli müslümanlara “Muhacir”,  Medineli Müslümanlara da “Ensar” denir.   Muhacirler Medineye geldiklerinde, Ensar onlara kucak açmış, onları bağırlarına basmış; iki evi olan bir evini, iki odası olan bir odasını, iki devesi olan bir devesini, iki bahçesi olan bir bahçesini Mekkeden gelen müslüman kardeşine vermiştir. İşte İslam kardeşliği budur.

Atalarımız da birlik ve beraberlik sayesinde 600 sene ayakta kalabilmişlerdir. Çanakkale savaşı birlik beraberlik sayesinde kazanılmıştır.  Kurtuluş savaşı hakeza. Nene hatunlar, kara Fatmalar, kınalı kuzular. Hep birlik ve beraberlik.  Tarihe baktığımız zaman bir ve beraber olan milletler hep yücelmişlerdir, yükselmişlerdir, ayrılığa düşen, birbiri ile uğraşan milletler ise tarih sahnesinden silinip gitmişlerdir. Bir hikaye anlatılır: Bir adamın 10 çocuğu varmış, bu adam hastalanmış, on çocuğunu yanına çağarmış, çocuklarından birine 10 tane çubuk bulmasını söylemiş, o da gitmiş bulmuş getirmiş. Baba çocuklarına, “bu çubukları yan yana getirin, bir demet yapın” demiş, yapmışlar, baba: En büyük, güçlü kuvvetli oğluna, “hadi şunları kır bakalım” demiş. Büyük oğlan uğraşmış kıramamış. Baba, çubuklarına, demeti dağıtmalarını söylemiş, dağıtmışlar. Bu sefer çubuklardan bir tanesini, en küçük ve zayıf oğluna vermiş, “Kır bakayım “demiş. Çocuk hemen kırıvermiş. İşte bütün bunlardan sonra baba çocuklarına şu nasihati yapmış:” İşte oğlum bu çubuklar gibi bir ve beraber olursanız kimse sizi yıkamaz, ama ayrı ayrı olursanız, her biriniz bir tarafa çekerse, çabuk kırılırsınız, kolay yıkılırsınız” demiş.  İşte bu hikaye bir ve beraber olmanın önemini, bölünüp ayrılmanın da zararını en güzel şekilde anlatıyor.

  Ne mutlu bir ve beraber olanlara. . .