Çocuklarımız

Çocuk, ailenin cıvıldayan kuşudur. Çocuk neşedir, sevinçtir, dertleri unutturan bir varlıktır. Çocuk emanettir, çocuğa karşı görevlerimiz vardır. Dünyanın en önemli işlerinden bir tanesi de çocuk yetiştirmektir, onu terbiye etmektir, hayata hazırlamaktır. Çocuğun yetiştirilmesinde üç kişi önemlidir. 1- anne ve baba  2- okul ve öğretmen 3- çevre ve arkadaş. Bunlar görevini yaparsa çocuk yetişir, yapmazsa çocuk yetişmez.

Çocuğun yetiştirilmesinde sevgi önemlidir. Çocukları sevgi ile yetiştirmek lazımdır. Bağırarak, çağırarak, azarlayarak, döverek, söverek, hakaret ederek çocuk yetiştirilmez. Çünkü bu şekilde davranılan çocuk ürkek olur, korkak olur, cesaretsiz olur, içine kapanık olur, psikolojisi bozulur. Onun için atalarımız, suya giderken su testisini kıran çocuğa, testi almak için vakıflar kurmuşlardır. Yani testiyi kıran çocuğun testi parasını vermişler, anne ve babası tarafından azarlanmasın diye, cesareti kırılmasın diye,  morali bozulmasın diye.

Çocuklara hitap tarzıda önemlidir. Çocuğa hitap ederken, onu çağırırken, onunla konuşurken güzel kelimeler kullanmalıyız. Bunu bize Kur’an öğretiyor. İbrahim (as) oğlu İsmail (as) a hitap ederken, “ yavrucuğum” diyor. İsmail(as)da babasına hitap ederken “ babacığım” diyor. Almanyada bulunduğum müddetçe dikkatimi çekmiştir. Almanlar çocuklarına hitap ederken “Bitte” “ lütfen” kelimesi ile hitap ederler. Lütfen gelir misin, lütfen söyler misin, lütfen şöyle yapar mısın gibi.

Çocuklar anne ve babalarını taklit ederler. Onların hal ve hareketlerini kameraya alırlar. Onun için denmiştir ki.” Oğlan babadan görür at oynatmasını, kız  anadan görür sofra donatmasını.” Yani oğlan ne öğrenirse babasından öğrenir, kız da ne öğrenirse annesinden öğrenir. O yüzden anne ve babalar davranışlarına, konuşmalarına dikkat etmelidirler. Tabi burada eğitimciler de önemlidir. Onlar da hal ve hareketlerine dikkat etmelidirler. Öğrencinin gözünde de öğretmenin belli bir yeri vardır.

Eşlerin boşanmaları halinde de en büyük darbeyi çocuklar yer. Anne ve babanın ayrılığı çocuk üzerinde olumsuz etkiler bırakır. Boşanmak haktır ama, kar ve zararlarını da iyi düşünmek lazımdır.

Uzmanlar demiştir ki, büyüklerin sözden ziyade davranışları önemlidir. Yalan söyleyen bir anne ve baba, çocuğuna yalan söyleme diyemez. Sigara içen bir öğretmen, öğrencisine sigara  zararlıdır diyemez. Kurallara uymayan bir amir, memurlarına kurallara uyun diyemez.

Çocukların büyümelerinde, yetişmelerinde, gelişmelerinde  oyun da önemlidir. İmamı Gazali der ki:” Çocuğun oyun oynamasına müsaade edilmelidir. Oyunun yasaklanması, devamlı öğretime zorlanması, onun kalbini öldürür, zekasını köreltir, hayatını zehir eder.”

Çocuk terbiyesinde ödüllendirmenin de yeri büyüktür. Evladım sınıfı geçersen sana şunu alacağım, kur’an öğrenirsen sana bunu alacağım gibi.

Çocuğun yetişmesinde din de önemli bir yer tutar. Çocuklarımızı maddi ve manevi ilimlerle donatmalıyız. Din bir ihtiyaçtır. Dünya Nobel ödülü sahibi Fransız  Alexis Carrel der ki:” İnsanın ekmeğe suya ihtiyacı olduğu kadar,  dine, inanmaya ihtiyacı vardır.”  Onun için çocuklarımızı hem maddi ilimlerle( fizik, kimya, matematik, tarih, coğrafya, yabancı dil,)   hem de manevi ilimlerle ( din, iman, kur’an, peygamber, melekler ve ahiret) ilimleri ile beraber yetiştirmeliyiz. Hem ilköğretim, lise ve üniversite okusunlar, hem de dinini diyanetini öğrensinler.  Ancak bu sayede kurtuluş mümkündür, huzur ve mutluluk sağlanır, asayiş berkemal olur.

  Selam ve dua ile. . .