Bizim bir Niyazi abimiz vardı. Bir şirketin müdürlüğünü yapıyordu. Müdürlükten öte bir rol vardı kendisinde. Kendisine gelen başı sıkışık kimseleri hiç boş çevirmezdi. Adeta ilçemizin ayaklı bankasıydı. Yıllar önce komşulukta yapmıştık kendisiyle. Hiçbir zaman ne kendisine ne de aile bireyleriyle birbirimize öte git dahi demedik. Bu iyilik timsali abimizi geçenlerde ahiret alemine uğurladık. Hava muhalefetine rağmen sevenleri kadir şinas Türkeli halkı camii avlusunu doldurmuştu. kalabalık bu vefa duygusundan başka iyiliklere, güzelliklere verilen bariz bir sevgi göstergesiydi.Bazı bireyler öldükten sonrada yaşarlar. Niyazi abi de bizim vede dosthane ilişkiler içerisinde bulunduğu tüm toplum insanlarının kalbinde hatıralarıyla yaşayacaktır. Binan aleyh şurasıda açık. Bir gerçekki iyi insanlar fazla yaşamıyor. Hepimizin görevi toplumlarda iyi insan modelini geliştirmemiz. Fakir dahi olsa insanlara faydalı bireyleri bu topluma katmalıyız.Niyazi abi gibilerin erken vedası, ilçemiz için bir kayıptır. Böyle bir şahsiyet için bir iki kelime karalamamak abes olurdu. Ezan-ı Muhammediye okundu. Yine namaza geç kaldın Niyazi abi!Seni rahmetle anıyor, toprağın bol, mekanın Cennet olsun. Biz senden razı idik, Allah (C.c.)'da razı olsun. Hürmetlerimle.
Ali Raşit ŞAHİN
