Tasavvuf

Tasavvuf, saflık, temizlik demektir. Kalbi kirlerden, pisliklerden, yalandan dolandan, fitneden fesattan, kibirden gururdan, hayasızlıktan edepsizlikten temizlemek demektir. Tasavvuf, kalbi Allah sevgisi, peygamber sevgisi ile doldurmak demektir. Tasavvuf, incelik, iç dünyasında derinlik, manevi zenginlik, coşkulu dindarlık demektir. Tasavvuftan gaye insan-ı kamil(olgun insan) yetiştirmektir.

 Tasavvufun konusu, kalp temizliğidir, ruh olgunluğudur, ahlak güzelliğidir. Amaç müminleri terbiye etmek, manen yükseltmektir. İnsanoğlunun iki büyük düşmanı vardır. Nefis ve şeytan. Bunları yenebilmek için manevi terbiye önemlidir. Bu da tasavvuf ile sağlanır.

 Tasavvuf deyince takva akla gelir, züht akla gelir, tevbe, tevekkül, sabır, ihsan, sevgi saygı, zikir, fikir, şükür, ihlas ve samimiyet, ibadet ve itaat akla gelir. Bunlar tasavvufun temel kavramlarıdır. Tasavvuf erbabı bu hususlara çok dikkat etmelidir.

Tasavvuf İslam dininden doğmuştur. Bu vesileyle Tasavvuf, islama uymalıdır. İslama uymayan tasavvuf, tasavvuf değildir. Mesela, çileli bir hayat geçirmek, zincirlerle v.s kendisine eziyet etmek, dünya işlerini tamamen terk etmek, evlenmemek, şeyhini yüceltmek, ona olağan üstü özellikler yüklemek, kendi şeyhini diğerlerinden üstün tutmak, diğerlerini beğenmemek, benim şeyhim her şeyi biliyor demek, şeyhi olmayanın şeyhi şeytandır demek, temizliğe dikkat etmemek, ibadet etmemek, özel giysiler giymek, pejmürde bir vaziyette gezmek, tasavvufu şiirlerden, menkıbelerden ibaret zannetmek tasavvufun ruhuna aykırı davranışlardır. Yunus emre bu konuda şöyle der: “Şeriattır cümle işlerin başı, şeriatsız tarikat şeytan işi, her kimde olmazsa ilmi şeriat, anın şıhı şeytandır bilki mutlak.”  Yani bütün işlerin başı islamdır, Kur’andır diyor. İslamsız, Kur’ansız tarikat şeytanın işidir, her kimde olmazsa ilim, irfan onun hocası şeytandır, diyor. Cahilden mutasavvıf olmaz.

İslamdaki,  Kur’andaki gerçek Tasavvufun ferde ve topluma çok büyük faydaları vardır. Tasavvufa giren eğitilir, yol yordam öğrenir, edep ve terbiyeli olur. Tasavvufta olan bir kişi hal ve hareketlerine dikkat edecektir. Etrafına İslamın güzelliklerini yansıtacaktır. Herkesi sevecek ve  sayacaktır. Böylelikle sevgi toplumu meydana gelecektir. Toplumda kimse kimseye kem gözle bakmayacak, herkes kardeş olacaktır. Herkes birbirine güvenecek, birbirini sevip sayacaktır.  Bu vesileyle Anadoluyu Anadolu yapan işte bu tasavvuf akımlarıdır. Bu tasavvuf liderleridir. Yani  Hacı Bektaşı Veliler, Hacı Bayramı Veliler, Abdülkadir Geylaniler, Cüneydi Bağdadiler, Veysel Karaniler, Gazzaliler, Ahmet Bicanlar, Mehmet Bicanlar,  Yunus Emreler, Mevlanalar, Somuncu babalar v.s

 Tasavvuf islamın özüdür, güzelliğidir. Tasavvufa girilirse güzel olur, ama girilmediği zaman da insan dinden çıkmaz. En büyük tasavvuf,  keramet, doğruluk, dürüstlük ve  güzel ahlaktır.

Selam ve dua ile. . .