Dünya savaş tarihine şöyle bir baktığımızda görüyoruz ki genelde tüm savaşlar: “yaşam, şeref, toprak ve ganimet elde etmek, savaşılan yerleri talan etmek ve milletlerin asabiyet duygusunu tatmin etmesi gibi düşüncelerle yapılmıştır. Ancak bütün bunların dışında
Bedir savaşı vardır ki; burada
şirk ile
Tevhid karşı karşıya gelmiştir. Bu yüzdendir ki peygamber efendimiz (s.a.v.) bu savaş öncesi ellerini semaya açmış:
“ Yarabbi! Eğer bugün burada, bu bir avuç müslüman galebe gelmezse sana yeryüzünde secde edecek kimse kalmayacak!” diyerek Cenab-ı Hakk’tan yardım talep etmiştir.İşte değerli vatan ve istiklal şairimiz Mehmet Akif de bunun bilincinde olarak Çanakkale Savaşını yeryüzünde benzetilebilecek bir tek savaş olarak Bedir’i görmektedir. Şirk ile Tevhid’in çatıştığı bu savaşta toprağa düşmüş kahraman Türk askerlerine de bu yüzden:
“Bedr’in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.” diye hitab eder. Peki sadece böyle şanlı iltifatlar mı eder? Hayır tabi ki de...
Çanakkale Şehitlerine adlı manzumesinde bir de onlar için:
“Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?” diye başlayarak muazzam bir türbe inşa eder. Şimdi bakalım bu kutsal türbeyi nasıl inşa ediyor?
Tabi öncelikle bir mezar yapıyor ve akabinde bu mezara bir de mezar taşı icap ediyor. Defalarca durup düşünerek gözlerinin önüne yeryüzünün en güzel mermerlerini, granitlerini getiriyor; ancak ne Mimar Sinan’ın şaheserlerinde buna uygun bir taş bulabiliyor, ne de ünlü Selçuklu mimarisinde... Hiçbirinin mermeri ve kubbesi bu türbe için kafi gelmiyor. Ve gidiyor, yüzünün ilk ve en kutsal mabedi
Kabe’yi oradan alıyor, Mehmetçik’e mezar taşı yapıyor! Üstelik bu taşa da
ruhunun vahyini yazı olarak kazıyor. Tüm bunların sonrasında ise türbeye bir de kubbe lazım; ancak buna yaraşacak kubbeyi yeryüzünde bulamayan şair, gökyüzünde buluyor ve bu
gök kubbeyi oradan alarak; bu mezarın üzerine konduruyor! Tabi bunlar da yetmiyor... Bu türbeye geceleyin aydınlatması için bir de kandil gerek. Ve tekrar yine giderek efsanelerdeki o “
Yedi Kandilli Süreyya”yı alıp türbenin başına dikiyor! Sonra da insanları bu vazifeye layık görmeyerek gökteki
mehtabı da oradan alıp
“Türbedarın” diyerek buraya bekçi eyliyor!İşte Mehmet Akif, hayalinde böylesine müthiş bir türbe kurduktan sonra kahraman Türk askerine bunu da layık görmüyor ve şiirin son mısralarında diyor ki;
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber, Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.O yıllarda, geriye kalan son toprak parçası bu vatanımızda böylesine ağır muharebelerin yaşandığı bir dönemde kimi şairler İstanbul’un boğazına dalmış, çiçekli böcekli şiirler yazarken; Mehmet Akif Ersoy gibi bu ağır harbin içerisinde yer almış bir vatan evladı, kalbindeki derin imanla vatan, millet sevgisini birleştirmiş ve bizlere başta
“İstiklal Marşı” olmak üzere, böylesine kuvvetli duygularla yoğrulmuş nice şiirler bırakmış geriye. Çanakkale’deki galibiyetimizin 100. Yılı kutlu olsun.
